حسابداری

تفاوت های حسابداری نفت و گاز

شرکت هایی که در زمینه اکتشاف و توسعه نفت خام و گاز طبیعی فعالیت می کنند، می توانند بین دو رویکرد حسابداری: روش "موفقیت" (SE) و روش "هزینه کامل" (FC) انتخاب کنند. این در درمان هزینه های عملیاتی خاص مربوط به اکتشاف ذخایر نفت و گاز جدید متفاوت است.

روش حسابداری که یک شرکت انتخاب می کند بر نحوه گزارش درآمد خالص و جریان های نقدی تاثیر می گذارد. بنابراين، هنگام تجزيه و تحليل شرکت هايي که در زمينه اکتشاف و توسعه نفت و گاز طبيعي فعاليت مي کنند، روش حسابداري استفاده شده از سوي اين شرکت ها مهم است.

دو رویکرد

روش موفقیت آمیز (SE) به شرکت اجازه می دهد تنها هزینه های مرتبط با موفقیت قرار دادن ذخایر جدید نفت و گاز طبیعی را به دست آورد. برای نتایج ناموفق، هزینه های مربوط به عملیات مرتبط بلافاصله بر درآمد مربوط به آن دوره پرداخت می شود.

رویکرد جایگزین، که به روش هزینه کامل (FC) شناخته می شود، به تمام هزینه های عملیاتی مربوط به یافتن ذخایر نفت و گاز جدید – بدون در نظر گرفتن نتیجه – اجازه می دهد که سرمایه گذاری شود.

هزینه های اکتشافی که تحت هر دو روش سرمایه گذاری شده اند، به عنوان بخشی از دارایی های بلند مدت در ترازنامه ثبت می شوند. این به این علت است که مانند ماشین های تراش، پرس و سایر ماشین آلات مورد استفاده در صنعت تولید نفت و گاز طبیعی، دارایی های تولیدی برای یک شرکت نفت و گاز در نظر گرفته می شود؛ کلیه اصول حسابداری پذیرفته شده (GAAP) نیاز دارند که هزینه های مربوط به دست آوردن این دارایی ها بر عایدات به عنوان دارایی ها مورد استفاده قرار گیرد.

حسابداری

چرا دو روش ؟

دو روش جایگزین برای ثبت هزینه های اکتشاف و استخراج نفت و گاز وجود دارد، نتیجه دو دیدگاه جایگزین از واقعیت های کاوش و توسعه ذخایر نفت و گاز است. هر دیدگاه اصرار دارد که روش حسابداری مرتبط با آن بهترین شفافیت را نسبت به حسابداری شرکت نفت و گاز از درآمد و جریان نقدی خود به دست آورد.

با توجه به دیدگاه روش SE، هدف نهایی یک شرکت نفت و گاز تولید نفت و یا گاز طبیعی از ذخایر است که آن را پیدا و توسعه می دهد به طوری که تنها هزینه های مربوط به تلاش های موفق باید سرمایه گذاری شود. برعکس، به دلیل عدم وجود تغییر در دارایی های تولیدی با نتایج ناموفق، هزینه هایی که با آن تلاش مواجه شده اند باید هزینه شود.

از سوی دیگر، دیدگاه مطابق روش FC بیانگر این است که عموما فعالیت غالب شرکت گاز و نفت صرفا اکتشاف و توسعه ذخایر نفت و گاز است. بنابراین، تمام هزینه های مربوط به پیگیری این فعالیت ها ابتدا باید به صورت سرمایه گذاری شده و پس از آن یک دوره کامل عملیاتی خاتمه داده شود.

انتخاب روش حسابداری در اثر تصویب قانونی است زیرا هیئت استانداردهای حسابداری مالی (FASB)، که مسئول ایجاد و اداره GAAP و کمیسیون اوراق بهادار و اوراق بهادار (SEC) است، که قالب فرمت و گزارش محتوای عمومی را تنظیم می کند، و در شرکت های معامله شده تقسیم می شوند که روش صحیح است.

در بیانیه استاندارد حسابداری مالیSFAS ، FASB شرکت های نفت و گاز نیاز به  استفاده از روش SE دارد، در حالی که SEC اجازه می دهد تا شرکت ها از روش FC استفاده کنند. این دو نهاد حکومتی باید زمینه مشترک ایدئولوژیک لازم برای ایجاد یک رویکرد واحد حسابداری را پیدا کنند.

تفاوت در چیست؟

به طور کلی، روش های SE و FC در رویکرد خود برای درمان هزینه های مرتبط با کشف ناموفق ذخایر جدید نفت یا گاز طبیعی متفاوت است. اگرچه این هر دو روش نسبت به نوع ذخایر نفت و گاز طبيعي بي تفاوت هستند و با هزينه هاي متحمل شده مرتبط هستند، درمان اختصاصي اين هزينه ها با استفاده از هر روش ناشي از تفاوت در درآمد خالص حاصل شده و تعداد گردش پول نقد است.

صرف نظر از روش انتخاب شده، یک شرکت نفت و گاز که در زمینه اکتشاف، توسعه و تولید ذخائر نفتی جدید و یا گاز طبیعی فعالیت می کند، هزینه ای است که به عنوان یکی از چهار دسته طبقه بندی می شود:

هزینه های کسب

هزینۀ تأمین هزینه های در دست گرفتن حقوق برای کشف، توسعه و تولید نفت یا گاز طبیعی است. آنها شامل هزینه های مربوط به خرید یا اجاره حق استخراج نفت و گاز از اموال غیر متعلق به شرکت می باشد. همچنین در هزینه های خرید گنجانده شده است هر گونه پرداخت پاداش اجاره ای به مالک دارایی همراه با هزینه های حقوقی و جستجو عنوان، کارگزاری و هزینه های ضبط شده است. در هر دو روش حسابداری SE و FC، هزینه های خرید دارایی سرمایه گذاری می شوند.

هزینه های اکتشاف

نمونه ای از اکتشاف، هزینه های مربوط به جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده های ژئوفیزیکی و لرزه ای درگیر در بررسی اولیه یک منطقه هدف است و بعد در تصمیم گیری در مورد اینکه آیا در آن محل تمرین استفاده شود. هزینه های دیگر شامل موارد مرتبط با حفاری چاه، که بیشتر در نظر گرفته می شود غیرمجاز یا ملموس است. بین المللی هزينه هاي سنگين به طور كلي كساني هستند كه قبل از نصب تجهيزات حفاري به سايت اعلام آمادگي كرده اند در حالي كه هزينه هاي حفاري ملموس مربوط به نصب و بهره برداري از اين تجهيزات مي باشد. تمام مصارف غيرقانوني به عنوان بخشي از هزينه هاي عملياتي برای یک شرکت پس از روش  SEمی باشد. تمام هزینه های حفاری ملموس مربوط به کشف موفقیت آمیز ذخایر جدید سرمایه گذاری می شود، در حالی که هزینه ها در تلاش ناموفق نیز به هزینه های عملیاتی آن دوره افزوده شده، اضافه شده است. برای یک شرکت نفت و گاز به دنبال روش FC، تمام هزینه های اکتشاف – از جمله ملزومات و هزینه های حفاری غیرمستقیم – با اضافه شدن به ترازنامه به عنوان بخشی از دارایی های بلند مدت سرمایه گذاری می شود.

هزینه های توسعه

هزینه های توسعه عبارتند از تهیه ذخایر کشف شده برای تولید مانند کسانی که در ساخت و یا بهبود جاده ها برای دسترسی به سایت خوب، با انجام حفاری یا انجام تکمیل خوب و با نصب سایر زیرساخت های مورد نیاز برای استخراج (به عنوان مثال، پمپ)، جمع آوری (خطوط لوله) و ذخیره (مخازن) نفت یا گاز طبیعی از ذخایر می باشد. دو روش SE و FC اجازه می دهد تا سرمایه گذاری تمام هزینه های توسعه در نظر گرفته شود.

هزینه های تولید

هزینه های استخراج نفت یا گاز طبیعی از ذخایر در نظر گرفته می شود. نمونه ای از این هزینه ها شامل دستمزد کارگران و برق برای عملیات پمپ های خوب می باشد. هزینه های تولید بخشی از هزینه های عملیاتی دوره ای می باشند و مستقیما به صورت سود خالص تحت هر روش حسابداری اعمال می شود.

 تأثیر سطوح مختلف دارایی های سرمايه گذاری اثر انتخاب یک حسابداری روش دیگر، بیش از زمانی است که نتایج مالی دوره ای که شامل درآمد و جریان نقدی است، با تأثیر روش های برجسته ای که هر کدام از روش های مربوط به هزینه های فردی که در این چهار دسته قرار می گیرند مقایسه شده است. اما چنین مقایسه ای نیز تأثیرات به نتایج دوره ای ناشی از سطوح مختلف دارایی های سرمایه تحت دو روش حسابداری را نشان می دهد. به طور مشابه، نتایج مالی یک شرکت تولیدی تحت تأثیر هزینه های استهلاک کارخانه، ملک و تجهیزات، هزینه های مربوط به خرید، استخراج و توسعه ذخایر نفت و گاز جدید، به طور مساوی تحت تاثیر هزینه های دوره ای برای استهلاک، تخلیه و استهلاک (DD & A) است. آنها عبارتند از: استهلاک برخی از تجهیزات عامل عمر طولانی مدت هستند؛ از بین بردن هزینه های مربوط به کسب اموال یا حقوق مالکیت دارایی؛ و از بین بردن هزینه های غیر قابل انهدام ملموس که با توسعه ذخایر مواجه شده اند. هزینه های تخلیه و استهلاک دوره ای که به صورت سود خالص صورت می گیرد، با روش "واحد تولید" تعیین می شود که در آن درصد تولید کل برای دوره به کل ذخایر اثبات شده در ابتدای دوره به مجموع ناخالصی های سرمایه ای که در ترازنامه گزارش شده است اعمال می شود. بیانیه های مالیImpact – FC Vs. Statement of SEIncomeDD & A، هزینه های تولید و هزینه های اکتشافی که از تلاش های ناموفق در کشف ذخایر جدید، در گزارش سود صورت گرفته است.

در ابتدا، درآمد خالص هر یک از شرکت های SE و FC تحت تاثیر هزینه های دوره ای برای DD & A و هزینه های تولید است، اما درآمد خالص شرکت SE نیز بیشتر از هزینه های اکتشافی که ممکن است برای آن مدت رخ داده باشد تحت تأثیر قرار گیرد. بنابراین، هنگامی که نتایج عملیاتی یکسان فرض شود، یک شرکت نفت و گاز پس از روش SE انتظار می رود که درآمد خالص دوره کوتاهتر نسبت به همتای FC خود را گزارش کند. با این وجود، بدون کشف ذخایر جدید، کاهش ناگهانی در دوره نرخ تولید بعدا منجر به تاثیر منفی درآمدها و محاسبه DD & A برای شرکت SE و FC خواهد شد. با توجه به سطح بالاتری از هزینه های سرمايه گذاری شرکت FC و ناشی از هزینه های دوره ای DD & A در مواجهه با کاهش درآمد، درآمد خالص خالص شرکت SE نسبت به شرکت FC افزایش خواهد یافت و در نهایت از این هزینه ها فراتر خواهد رفت. صورت حساب های درآمد، زمانی که نتایج عملیاتی یکسان فرض می شود، برای یک شرکت پس از روش FC حسابداری نتایج نزدیک به مدت (نشان داده شده در جریان نقدینگی از بخش عملیاتی (CFO) گزارش جریان نقدی) خواهد شد برتر از آن برای یک شرکت پس از روش SE. CFO عمدتا درآمد خالص را با هزینه های غیر نقدی مانند DD & A اضافه می کند، به رغم هزینه های نسبتا پایین برای DD & A، CFO برای یک شرکت SE، منافع درآمد خالص را از هزینه های مربوط به تلاش های ناشی از اکتشاف بازتاب می کند. با این حال، زمانی که هیچ چیز جدیدی وجود ندارد ذخایر اضافه شده، درآمد خالص گزارش شده در طولانی مدت SE و FC، CFOs هر شرکت مشابه خواهد بود. این به این علت است که اضافه کردن هزینه های غیر نقدی برای DD & A به طور موثر باعث کاهش تاثیر نسبتا بیشتر به درآمد خالص در روش FC حساب می شود.

 

Companies involved in the exploration and development of crude oil and natural gas have the option of choosing between two accounting approaches: the "successful efforts" (SE) method and the "full cost" (FC) method. These differ in the treatment of specific operating expenses relating to the exploration of new oil and natural gas reserves.

The accounting method that a company chooses affects how its net income and cash flow numbers are reported. Therefore, when analyzing companies involved in the exploration and development of oil and natural gas, the accounting method used by such companies is an important consideration.

The successful efforts (SE) method allows a company to capitalize only those expenses associated with successfully locating new oil and natural gas reserves. For unsuccessful (or "dry hole") results, the associated operating costs are immediately charged against revenues for that period.

 

تازه ترین های مقالات

برو به بالا