ترازنامه

چگونه یک ترازنامه قابل قبول بنویسیم؟

هیات مدیره شرکت باید پس از انقضای سال مالی ، اسناد ذیل را تنظیم کند و اقلاَ بیست روز قبل از تاریخ مجمع عمومی عادی سالانه در اختیار بازرسان قرار دهد. این اسناد که نمایانگر حساب های شرکت اند، از قرار ذیل اند :

1. صورت دارایی و دیون شرکت در پایان سال
2. ترازنامه
3. حساب عملکرد
4. حساب سود و زیان شرکت
5. گزارشی درباره فعالیت و وضع عمومی شرکت طی سال مالی مزبور.
سوالی که ممکن است مطرح شود این است که روش تنظیم حساب ها به چه صورت است ؟
روش تنظیم 1/ حساب عملکرد و 2/ حساب سود و زیان و 3/ ترازنامه شرکت باید همان شکل و روش های ارزیابی سال مال قبل باشد، اگر قرار باشد که روش حسابداری تغییر یابد، باید اسناد مذکور هم به روش قدیم و هم به روش جدید تنظیم گردد. اگر مجمع عمومی با توجه به گزارش هیات مدیره و بازرسان روش جدید را تصویب نمود، از سال بعد فقط از روش جدید استفاده خواهد شد.

  • نکات لازم الرعایه در تنظیم ترازنامه شرکت
  1. باید استهلاک اموال و اندوخته قانونی در نظر گرفته شود، حتی اگر پس از در نظر گرفتن آن ها، سودی برای تقسیم بین سهامداران باقی نماند. ( ماده 234 ل. ا. ق. ت )
    2. پایین آمدن ارزش دارایی ثابت به هر علتی که باشد، باید در استهلاکات منظور گردد. ( ماده 234 ل. ا. ق. ت )
    3. تعهداتی که شرکت آن ها را تضمین کرده است یا به عبارت دیگر ضمانت دیگر ضمانت آن ها را بر عهده گرفته است ، باید با قید مبلغ در ذیل ترازنامه آورده شود. ( ماده 235 ل. ا. ق. ت )
    4. هزینه های تاسیس شرکت باید قبل از تقسیم هر گونه سود مستهلک شود. ( ماده 236 ل. ا. ق. ت )
    5. هزینه های افزایش سرمایه نیز باید حداکثر تا پنج سال از ایجاد هزینه مستهلک شود. ( ماده 236 ل. ا. ق. ت )
    6. در شرکت های سهامی عام هیات مدیره مکلف است که به 1/ حساب های سود و زیان و 2 / ترازنامه شرکت گزارش حسابداران رسمی را ضمیمه کند. حسابداران رسمی باید 1 / درباره حساب های شرکت اظهار نظر کنند، 2 / گواهی نمایند که کلیه دفاتر و اسناد و صورت حساب های شرکت و توضیحات مورد لزوم در اختیار آن ها قرار داشته و 3/ گواهی نمایند که حساب های سود و زیان و ترازنامه تنظیم شده از طرف هیات مدیره وضع مالی شرکت را به نحو صحیح و روشن نشان می دهد. ( ماده 242 ل. ا. ق. ت )
  • سود

سود اقسامی از قرار ذیل دارد :
1. سود خالص ( سود ویژه سالانه ) : درآمد حاصل در همان سال مالی منهای کلیه هزینه ها و استهلاکات و ذخیره ها . ( ماده 237 ل. ا. ق. ت ) نام دیگر سود خالص، سود ویژه سالانه است.
2. سود قابل تقسیم : سود خالص سال مالی شرکت منهای زیان های سال های مالی قبل و اندوخته قانونی و سایر اندوخته های اختیاری به علاوه سود قابل تقسیم سال های قبل که تقسیم نشده است. ( ماده 239 ل. ا. ق. ت )
3. سود تقسیم شده : اگر شرکت سود قابل تقسیم داشته باشد، مجمع عمومی پس از تصویب حساب های سال مالی، مبلغی از آن را که باید بین سهامداران تقسیم شود تعیین خواهد نمود . همچنین مجمع عمومی می تواند تصمیم بگیرد که مبالغی از اندوخته های اختیاری بین صاحبان سهام تقسیم شود. ( ماده 240 ل. ا. ق. ت )

  • روند تقسیم سود و اندوخته های اختیاری بین سهامداران
  1. تصمیم درباره میزان سود و اندوخته های اختیاری که قرار است تقسیم گردد با مجمع عمومی عادی شرکت است. ( ماده 240 ل. ا. ق. ت )
    2. در تصمیم مجمع عمومی راجع به تقسیم اندوخته های اختیاری باید صریحاَ قید شود که مبالغ مورد نظر از کدام یک از اندوخته ها باید برداشت و تقسیم گردد. ( ماده 240 ل. ا. ق. ت )
    3. هر سودی که بدون رعایت مقررات تقسیم شود منافع مرهوم تلی خواهد شد. ( ماده 240 ل. ا. ق. ت )
    4. در وهله اول 1/ نحوه تادیه سود قابل تقسیم توسط مجمع عمومی تعیین می شود و 2/ اگر مجمع عمومی در خصوص نحوه تادیه تصمیمی نگرفته باشد، هیات مدیره نحوه تادیه را تعیین خواهد نمود. ( ماده 240 ل. ا. ق. ت )
    5. در هر حال تادیه سود به صاحبان سهام باید ظرف هشت ماه پس از تصمیم مجمع عمومی راجع به تقسیم سود انجام پذیرد. ( ماده 240 ل. ا. ق. ت )
    6. در صورت وجود منافع برای شرکت، باید حداقل ده درصد از سود ویژه سالانه ( سود خالص) بین صاحبان سهام تقسیم شود. ( ماده 90 ل. ا. ق. ت ) البته این در صورتی است که پس از وضع زیان ها و هزینه ها و استهلاکات، این میزان سود برای تقسیم باقی بماند..

 

تازه ترین های مقالات

مالیات بر درآمد

مالیات بر درآمد

مالیات بر درآمد یک مالیات بر افراد یا اشخاص (مالیات دهندگان) است
برو به بالا