قوانین بیمه در حسابداری

قوانین بیمه در حسابداری

قوانین بیمه در حسابداری

 

یک حسابدار موفق در طول زندگی شغلی خود باید مهارت ‎های مختلفی را کسب کرده و با گام برداشتن در مسیر رشد این مهارت ‎ها، آگاهی کاملی نسبت به آنها بدست آورد؛ موفقیت در حسابداری، مانند هر حرفه دیگری، نیازمند آگاهی در زمینه های مختلفی است که محدود به توانایی ‎های کاری نمی‌شود و نیاز به کسب دانش و تجربه در چهار چوب‎ های دیگری نیز دارد. یکی از این چهار چوب ‎ها، قوانین حسابداری می‌باشد که از مهم‎ ترین آنها می توان به قوانین بیمه در حسابداری اشاره کرد.

محاسبات مربوط به قوانین بیمه در حسابداری و سهم بیمه و حقوق کارگران یک واحد تجاری از کارهای مهم حسابداران بحساب می‌آید. قوانین بیمه و تامین اجتماعی نیاز به مطالعه دقیق دارند و با داشتن دانش کافی می‌توانند به یکی از زمینه‌های پردرآمد برای حسابداران تبدیل شوند.

 

سازمان تامین اجتماعی ایران که وظیفه تحت پوشش بیمه قرار دادن شاغلان را برعهده دارد، قوانین و مقررات حائز اهمیتی را برای بیمه شوندگان در مشاغل مختلف در نظر گرفته است. آگاهی نسبت به این قوانین و مقررات از ملزومات موفقیت در زندگی شغلی مخصوصا حسابداری می‌باشد.

بیمه چیست؟

بیمه درواقع قراردادی است که بین شرکت بیمه و بیمه گذار منعقد می شود و در طی آن شرکت بیمه موظف به ارائه محافظت یا پوششی در ازای پرداخت حق بیمه توسط بیمه گذار می باشد. بیمه گران در ازای حق بیمه ، ریسک را تخمین زده و مدیریت می نمایند. حق بیمه هر قرارداد ، بخشی از آن بر اساس داده های گذشته جمع آوری شده از بسیاری از خط مشی های مشابه محاسب می شود و پیش از ارائه خدمات پرداخت می گردد. هزینه واقعی هر بیمه نامه تا پایان دوره بیمه نامه مشخص نیست و در نهایت هزینه محاسبه می شود.

 

صنعت بیمه به دو بخش عمده تقسیم می شود، یک بخش مربوط به اموال است و بخش دیگر به تلفات مربوط می شود.

بيمه شده شخصي است كه راسات مشمول مقررات تامين اجتماعي بوده و با پرداخت مبالغي به عنوان حق بيمه حق استفاده از مزاياي مقرر در اين قانون را دارد.

قانون تامین اجتماعی:

در این قانون حق و حقوق کارگران و کارفرمایان نسبت به هم در خصوص مواردی مانند بیمه، بازنشستگی و شرایط آن، از کار افتادگی و شرایط آن، درمان و…. بیان شده است. از جمله مهمترین موارد ذکر شده در این قانون بیمه پرسنل می باشد که حسابداران در طی ماه حداقل یک با آن برخورد دارند (در زمان محاسبه حقوق و سهم بیمه پرسنل). پیشنهاد می کنیم به صورت دقیق مفاد این قانون را مطالعه کنید. در صورت داشتن اطلاعات کافی و فعالیت در این زمینه می توانید درآمد بسیار خوبی کسب نمایید

 

بیشتر بخوانید :  فرار مالیاتی  چیست؟

 

حق بیمه چیست؟

طبق قوانین سازمان تأمین اجتماعی هر کارفرما باید ماهانه درصد معینی از حقوق و مزایای هر یک از کارکنان خود را بعنوان حق بیمه سهم کارمند کسر و به همراه حق بیمه سهم کارفرما حد اکثر تا پایان ماه بعد به حسابهای مربوط واریز و ماهانه فهرست کاملی از مشخصات حقوق بگیران و میزان حقوق هر یک از آنها به ادارات تأمین اجتماعی محل ارسال نمایند.

مسئولیت پرداخت حق بیمه بر عهده چه کسی است؟ ما یا کارفرما؟

در ابتدا باید بدانید که طبق قوانین بیمه در حسابداری کل مبلغ حق بیمه ۳۰ درصد از حقوق هر فرد است که از این ۳۰ درصد، ۲۳ درصد را کارفرما باید به اداره بیمه پرداخت کند و ۷ درصد مابقی از حقوق فرد بیمه شده کسر می‌شود.

با این حال، از نظر قانون شخصی که مکلف به پرداخت حق بیمه است، کارفرما است. در صورتی که کارفرما مبلغ پرداختی را در زمان تعیین شده پرداخت نکند، مشمول جریمه خواهد شد.

در واقع، کارفرما مسئول است که یک نسخه از فهرست حقوق به همراه حق بیمه سهم خودش و سهم کارکنان را به اداره تامین اجتماعی ارائه دهد.

محاسبه حق بیمه تامین اجتماعی به چه صورت است؟

از آنجایی که حق بیمه ۳۰ درصد از مبلغ دستمزد است. بنابراین محاسبه حق بیمه هر فرد متناسب با مبلغ دستمزد او است. در سال ۹۹ حداقل حقوق و دستمزد ۲ میلیون و ۲۹۶ هزار تومان است. به این ترتیب مبلغ حق بیمه برای سال ۱۳۹۹ معادل ۶۸۸ هزار و ۹۸۲ تومان است که از این مبلغ، سهم کارفرما ۵۲۸ هزار و ۲۱۹ تومان و سهم هر فرد برابر با ۱۶۰ هزار و ۷۶۲ تومان است.

وجوهي كه مشمول كسر حق بيمه است ،زير است:

 

 

  1. حقوق، دستمزد و كارمزد.
  2. فوق العاده هاي شغل.
  3. اضافه كار، شب كاري و نوبت كاري.
  4. فوق العاده خارج از مركز.
  5. فوق العاده انجام كارهاي سخت و زيان آور.
  6. كمك هزينه خواربار و مسكن.
  7. مزد ايام تعطيل و مرخصي استحقاقي.
  8. فوق العاده هاي ثابت و مانند آنها.
  9. پاداش به جز مواردي كه مشمول كسر حق بيمه نيست.

 

جايگاه حق بيمه ايران در جهان
كار فرمايان: ‌به نظر مي‌رسد ميان حق بيمه دريافتي از بيمه ‌شدگان و كارفرمايان و خدماتي كه سازمان تأمين اجتماعي به افراد تحت‌ پوشش ارائه مي‌دهد، توازن و تناسبي وجود ندارد. به گونه‌اي كه كارفرمايان ايران با پرداخت 35 درصد حق بيمه – 20 درصد كارفرما، 7 درصد بيمه شده، 3 درصد دولت و 2 درصد حق كارآموزي – بيشترين ميزان حق بيمه را نسبت به كشورهاي مشابه مي ‌پردازند. مبناي نرخ حق بيمه چيست؟
سازمان تأمين اجتماعي: نرخ حق بيمه در ايران بر اساس مفاد ماده 28 قانون تأمين اجتماعي (مصوب 1354 شمسي) معادل 30 درصد حقوق، فرد و مزاياي هر بيمه شده و 3 درصد سهم دولت است و 2 درصدي كه به عنوان حق كارآموزي از حقوق كارگران كسر مي‌شود، ارتباطي به سازمان تأمين‌اجتماعي ندارد. نرخ حق بيمه در هر يك از نظام‌هاي بيمه اجتماعي، متناسب با حجم خدمات و حمايت هاي مورد تعهد، تعيين مي‌شود و در حال حاضر سازمان تأمين اجتماعي با ارايه 18 نوع خدمات متفاوت، خدمات متنوع تري را نسبت به بسياري از كشورهاي مشابه، به بيمه‌شدگان ارائه مي‌دهد و علاوه بر آن بر اساس بررسي‌هاي صورت گرفته و اطلاعات موجود، نرخ حق بيمه در بسياري از كشورهاي اروپايي، آسيايي و آفريقايي، بالاتر از نرخ حق بيمه در ايران است.