استاندارد های بین المللی گزارشگری مالی چیست؟

گزارشگیری مالی

استاندارد های بین المللی گزارشگری مالی

استاندارد های بین المللی حسابداری یا همان استاندارد های بین المللی گزارشگری مالی (IFRS) مخفف و عبارت ترجمه شده International Financial Reporting Standards است، یکی از  اصطلاحات حسابداری پراهمیت محسوب می شود. این استاندارد سال هاست که در کشورهای مختلف در سراسر جهان مورد استفاده قرار می گیرد و در سال های اخیر در کشور ما نیز مورد توجه قرار گرفته است.

استاندارد حسابداری مجموعه ای از اصول، استاندارد ها و رویه های مشترک است که اساس سیاست های حسابداری مالی و شیوه های حسابداری را تعریف می کند. به عبارت دیگر استاندارد های حسابداری، مقررات حاکم بر چگونگی انجام کار حسابداری هستند و به نوعی می توان آنها را قلمرو فعالیت حسابداران دانست. استاندارد های حسابداری شفافیت گزارشگری مالی را در همه کشورها بهبود می بخشد.

 

مطالعه کنید : نرم افزار حسابداری قیاس

بنیاد IFRS :

بنیاد IFRS مرجع تدوین استاندارد های بین المللی گزارشگری مالیاست. البته فرآیند جهانی‌سازی استاندارد های حسابداری از سال ۱۹۷۳ و با تشکیل کمیته بین‌المللی استاندارد های حسابداری IASC در لندن آغاز شد. در سال ۱۹۹۹ این کمیته دارای ساختار جدیدی شد که در نهایت به شکل‌گیری هیات تدوین استاندارد های بین‌المللی حسابداری (IASB) منجر شد. این هیات دارای ۱۴ عضــو بوده و از آوریل ۲۰۰۱ صرفاً مسئولیت تنظیم استاندارد های حسابداری زیر نظر بنیاد IFRS را بر عهده دارد.

الزامات استاندارد بین المللی گزارشگری مالی چیست؟

IFRS  گستره وسیعی از فعالیت های حسابداری را پوشش می دهد. جنبه های مختلفی از فعالیت های تجاری وجود دارند که قوانین اجباری مربوطه برای آنها توسط IFRS تعیین می شود.

صورت وضعیت مالی:

صورت وضعیت مالی که با نام ترازنامه مالی نیز شناخته می شود. IFRS بر نحوه ارائه گزارش مولفه های ترازنامه مالی تأثیر می گذارد.

صورت سود و زیان  جامع:

صورت سود و زیان جامع می تواند در قالب یک صورت مالی واحد تعریف شود و یا به صورت یک صورت سود و زیان و یک صورت درآمد های جانبی شامل دارایی ها و تجهیزات، از هم مجزا شود.

بیانیه تغییر در حقوق صاحبان سهام:

بیانیه تغییر در حقوق صاحبان سهام که همچنین با نام بیانیه درآمد حفظ شده نیز شناخته می شود. این  بیانیه  تغییرات سود و درآمد یک شرکت را در طول یک دوره ی مالی مشخص تعیین و مستند می کند.

صورت جریان های نقدی:

دراین گزارش تراکنش های مالی شرکت در یک دوره زمانی مشخص، تفکیک جریان های نقدی بر اساس عملیات، سرمایه گذاری و تأمین مالی را به صورت خلاصه ذکر می شود.

 

مشکلات پذيرش استاندارد های بين المللی  چیست؟

بر اساس آمار منتشر شده در سايت www.ifrs.org تا سال 2015 تعداد 138 کشور در جهان پيروي از استاندارد هاي بين المللي گزارشگري مالي را پذيرفته اند و جالب تر اينکه هفت کشور در خاورميانه هم  اکـنون از اين استاندارد ها پيـروي مي کـنند. برخي از کـشورهـا به بررسي دقيق آثار اين رويداد از منظرهاي اقتصادي و کيفيت گـزارشـگري مـالي پرداخـته اند و ترجيح داده اند شتابزده به جرگه  استفاده کنندگان از اين استاندارد ها نپيوندند.

استفاده از استاندارد هاي حسابداري در جـامـعـه اي که در آن بـازار سـرمـايه، از کارآمدي لازم برخوردار بوده و مالکيت بخش خصوصي در صنايع رشد کرده و تفکيک مالکيت از مديريت به طور نسبي صورت گرفته، در جامعه اي که بازار سرمايه  آن ضعيف، و تمرکز مالکيت در دستان دولت است و تفکيک مالکيت از مديريت به طور محتوايي وجود ندارد، احتمالاً نمي تواند کاملاً سودمند باشد. نهاد تدوين کننده ي استاندارد ها بايد همواره استاندارد هايي وضع کند که بين خواسته هاي گروه هاي مختلف ذينفع نوعي تعادل و توازن برقرار سازد. براي اينکه يک اسـتاندارد، از ديدگاه تصميم گيري، سودمند واقع شود بايد به اطلاعات ارائه شده در گزارشهاي مالي، معيار سنجش، و تحقيقات تجربي انجام شده در بازار سرمايه توجه کرد. گذار از اصول حسابداري ملي کشورها به استاندارد هاي گـزارشـگـري مـالي بيـن الـمللـي يکي از سنگين ترين مباحث مطرح شده در دنياي تجاري است.

با در نظر گرفتن شرايطي که يک شرکت ملزم به رعايت آن در رسيدن به صـورتهـاي مـالي برمـبناي IFRS است، مشخص ميشود که بايد کليه رخدادهاي مالي بار ديگر با رويکرد IFRS مورد «قضاوت حرفهاي» قرار گرفته و بار ديگر ثبت شوند، هرچند که احتمال دارد بسياري از اين رخدادها به دليل شباهتهاي بين دو استاندارد داراي ثبت مالي يکساني باشند، و اين امر هـزينه هاي سنگيني بر شرکت ها تحميل خواهد کرد.

اگرچه اين کار سبب کاهش هزينه هاي خارجي گسترده دارند، اما هماهنگ سازي استاندارد هاي گزارشگري هزينه هاي زيادي را بر شرکتهاي کوچک تحميل مي کند. در حالي که اين شرکتها نيازي به ارائه اطلاعات بر اساس استاندارد هاي خارجي ندارند.

يکي از مشخصه هاي اصلي استاندارد هاي گزارشگري مالي بين المللي حجم قابل ملاحظه ي استفاده از ارزش منصفانه است. چگونگي استفاده از ارزش هاي منصفانه و اطلاعات در دسترس در اين زمينه از چالش هاي پيش رو در اين زمينه است.

شرایط استاندارد های بین‌المللی گزارشگری مالی در ایران چگونه است؟

یکی از رویدادهای بسیار مهمی که در سال های اخیر در جامعه حسابداری کشور به وقوع پیوسته است، تدوین استاندارد های حسابداری ایران بر مبنای استاندارد های بین المللی حسابداری و الزام به رعایت آن در تهیه صورت های مالی است.

آبان سال 95 بود که طبق ابلاغیه ای که از سازمان بورس و اوراق بهادار منتشر شد، همه بانک ها، موسسه های مالی و اعتباری و شرکت های بیمه که در سازمان بورس و اوراق بهادار ثبت شده بودند و دوره مالی آن ها از تاریخ 1 فروردین 95 و بعد از آن شروع می شد، به تهیه و ارائه صورت های مالی سالانه (بر اساس استاندارد های بین المللی گزارشگری مالی) و استاندارد های حسابداری ایران ملزم شدند.

 

بیشتر بخوانید : فاکتور فروشگاهی قیاس شاپ

 

مزایای پذیرش استاندارد های بین‌المللی گزارشگری مالی چیست؟

افزایش شفافیت: استاندارد های بین‌المللی گزارشگری مالی (IFRS)، باعث افزایش قابلیت مقایسه و کیفیت صورت‌های مالی می‌شوند و به سرمایه‌گذاران و سایر مشارکت‌کنندگان بازار در اتخاذ تصمیمات آگاهانه اقتصادی کمک می‌کنند.

تقویت پاسخگویی : استاندارد های بین‌المللی گزارشگری مالی (IFRS)، با کاهش شکاف اطلاعاتی بین دارندگان اطلاعات و سرمایه‌گذاران، موجب تقویت پاسخگویی می‌شوند. استاندارد های مذکور، به‌عنوان منبع اطلاعات قابل مقایسه جهانی، برای قانون گذاران نیز اهمیت ویژه‌ای دارند.

مشارکت در  اقتصاد: استاندارد های بین‌المللی گزارشگری مالی (IFRS)، با کمک به سرمایه‌گذاران در شناسایی فرصت‌ها و تهدیدهای سرمایه‌‌گذاری در سر تا سر جهان، موجب تخصیص بهینه منابع می‌شوند. برای شرکت‌ها نیز، استفاده از یک زبان حسابداری قابل اعتماد، هزینه سرمایه و هزینه‌‌های گزارشگری بین‌المللی را کاهش می‌دهد.

 

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: 1 میانگین: 5]

نظرات بسته شده است.