روش های حسابداری

انتخاب روش های حسابداری

يكي از موضوعاتي كه اهميت ويژه اي براي تئوري پردازان و تدوين كنندگان استانداردهای حسابداری دارد، بحث انتخاب روش های حسابداری مي باشد. انتخاب روش های حسابداری يكي از پديده هاي حسابداری است كه براي يافتن مبنا و علل آن ها تحقيقات گسترده اي در حوزه حسابداری صورت گرفته است . از آن جا كه اين تحقيقات به دنبال توجيه علل انتخاب از ميان روش های حسابداری بعد و پيش بيني آن مي باشند در قلمرو تئوري اثباتي حسابداری قرار مي گيرند.

از ارائه و رواج نظريه بازار كارا و نيز رد فرضيه خامي سرمايه گذار تصور مي شد كه مديران انگيزه اي براي انتخاب از ميان روش ها نداشته و سرمايه گذاران از ميان منابع متفاوت كه صورت های مالی  تنها يكي از آنها  البته مهمترين آنها مي باشد پي به وضعيت و عملكرد واقعي شركتهاي مورد نظر خود مي برند. اما اشكال اساسي تحقيقات مذكور پيش فرض زيربنايي صفربودن هزينه اطلاعات، هزينه مبادله، و هزينه قرارداد ميباشد

در تحقيقات اوليه فرض اين بود كه اطلاعات از منابع مختلف بدون هرگونه هزينه اي به دست آمده و با صفر در نظر گرفتن هزينه مبادله به سرعت در قيمت سهام منعكس مي شود. اما با در نظر گرفتن هزينه هاي اطلاعات، مبادلات، و قراردادها به نظر مي رسد كه سرمايه گذاران نتوانند از ميان روش های حسابداری به سادگي عبور كرده و به واقعيات شركت مورد نظر خود برسند .

بنابراين مي توان گفت كه با اين شرايط مديران براي انتخاب از ميان روش های حسابداری انگيزه داشته باشند . اينكه مديران از اين انتخاب ها جهت ارائه هر چه بهتر و شفافتر وضعيت و عملكرد شركت خود سود مي جويند و يا از طريق آنها سعي در مديريت قراردادهاي ميان خود و شركتهايشان و يا ميان شركت آنها و سايرين دارند يكي از موضوعات مورد توجه در حوزه تحقيقات اثباتی حسابداری ميباشد.

مسئله اصلي تحقيق حاضر اين است كه آيا شركت هاي فعال در يك صنعت در حسابداری موجودی كالای خود از روش هاي مشابهي استفاده مي نمايند يا خير . علت اهميت موضوع تحقيق حاضر، كاربرد آن براي تدوين كنندگان استاندارد مي باشد. يكي از بحث هاي رايج در قلمرو تدوين استاندارد موضوع يكنواختي و انعطاف پذيري در استاندارد ها مي باشد.  موافقان انعطاف پذيري در تدوين استاندارد بيان مي كنند از آن جايي كه مديران شركت ها بهتر از هر گروه ديگري ماهيت عمليات شركت را مي دانند، بنابراين روشي را انتخاب مي كنند كه به بهترين نحو وضعيت و عملكرد شركت را منعكس كند . به عبارت ديگر آنها ادعا مي كنند كه مديران بر اساس ديدگاه رفتار كارا عمل مي كنند. مطابق با اين ديدگاه استاندارد ها بايد تا حد امكان نحوه عمل هاي مختلف مطابق با شرايط متفاوت در اختيار مديران بگذارند و اجازه دهند كه تصميم گيري درمورد انتخاب روشها در سطح شركت صورت بگيرد . اما مخالفا ن انعطاف پذيري (مدافعان يكنواختي) ادعا مي كنند كه اگر نحوه عمل هاي جايگزين متفاوت در اختيار مدير قرار گيرد او براي مديريت قراردادها از آن كمك گرفته و همواره بهترين نحوه عمل را از نظر ارائه صادقانه به كار نمي گيرند. مدافعان اين رويكرد بيان مي كنند كه به دلي ل فوق نبايد دست مدير را براي انتخاب باز گذاشت و تصميم گيري در مورد روش انتخابي بايد به عهده تدوين كنندگان استاندارد گذاشته شود.

روش های حسابداری

ادبيات تحقيق

در ايران به دليل يكنواختي به نسبت شديد  در استانداردهای حسابداری و استفاده مشابه از نحوه عمل هاي جايگزين محدود، مطالعات زيادی در مورد بحث انتخاب روش ها صورت نگرفته است. دليل با اهميت ديگر حاكميت قوانين مالياتي بر استانداردهای حسابداری مخصوصا در مورد استهلاك و سرمايه كردن دارايي ها (مثل دارايي هاي نامشهود ) مي باشد.

ويترد تشريح كرد چرا شركت ها در دوره هايي كه هيچ الزامي قانوني و حرفه اي براي انتشار صورت های مالی وجود ندارد به طور داوطلبانه دست به انتشار صورت های مالي خود ميزنند. او به اين نتيجه رسيد كه بنابر ديدگاه رفتار كارا اين عمل موجب اعتماد بيشتر سرمايه گذاران به صورت های مالی و كاهش هزينه آنها در كسب اطلاعات در مورد وضعيت مالي شركت و نهايتا نرخ هزينه سرمايه پايين تر ميشود.

مين و اسميت پي بردند كه شمول صورت های مالی واحدهاي فرعي در صورت های مالی تلفيقي موجب ضمانت بيشتر براي اوراق شركت اصلي شده و نرخ هزينه سرمايه را پايين تر مي آورد. بنابراين در اين تحقيق نيز ديدگاه رفتار كارا اين انتخاب حسابداری مدير را توجيه ميكند. جنسن و مك لينگ  و موريس به اين نتيجه رسيدند كه عمل تهيه صورت های مالی حسابرسی شده سازمان ها را قادر به جذب سرمايه با صرفه جويي واقعي بيشتر و هزينه پايين تر مي كند. بنستون  به اين نتيجه رسيد كه همه شركت هاي ليست شده در بورس معاملات نيويورك در سال 1926 بدون الزام قانوني به انتشار صورت های مالی، ترازنامه خود را منتشر كردند . همچنين او پي برد كه 82 درصد از اين شركت ها صورت های مالی خود را به در مورد ديدگاه رفتار فرصت طلبانه, صورت حسابرسي شده منتشر مي كنند ، نيز تحقيقاتي صورت گرفته است كه مطا بق با فرضيه هاي اندازه، پاداش، و بدهي بوده است :

واتس وزيمرمن با بررسي واكنش شركت ها به تعديلات سطح عمومي قيمت به اين نتيجه رسيدند كه شركت هاي بزرگتر با توجه به اين نكته كه با اين تعديلات سود پايين تري خواهند داشت از آن حمايت مي كنند. اين شركت ها اكثرا متعلق به صنايع نفت و گاز بودند. ديكين با بررسي شركت هاي فعال در صنايع نفت و گاز و بررسي رفتار آنها در انتخاب روش های حسابداری از ميان روش هزينه كامل و تلاش هاي موفقيت آميز به نتايجي مشابه با واتس وزيمرمن دست يافت .

اين نتايج درتحقيق دا وهال و ليهن و پاستنا نيز تكرار شد . بوون نوريس و لاسو  با بررسي رفتار مديران نسبت به سرمايه اي يا جاري تلقي كردن بهره مربوط به مخارج سرمايه اي به نتايجي مطابق با فرضيه بدهي دست يافتند؛ شركت هايي كه نسبت بدهي بالاتري داشته اند بيشتر تمايل به سرمايه اي كردن بهره و افزايش سود داشته اند . دالو و ويگلنه  با بررسي رفتار مديران شركت ها نسبت به انتخاب از ميان روش هاي استهلاك به نتايجي مطابق با فرضيات اندازه و پاداش رسيدند . چانگ پارك و رو  و مورس و ريچاردسون  پي بردند كه شركت هاي حاضر در يك صنعت از روشهاي مشابه استفاده مي كنند و اين ناشي از شباهت عمليات در صنعت و رفتار كاراي آنها می باشد. 

 نقطه ضعف اكثر تحقيقات گذشته از جمله مطالعه واتس و زيمرمن  در نظر نگرفتن عامل صنعت بوده است . ارتباط دادن بحث انتخاب روش های حسابداری بدون در نظر گرفتن عامل صنعت موجب لحاظ نكردن تاثير شباهت فعاليت بر انتخاب روشهای حسابداری مي باشد. در مقاله حاضر شركت ها در قالب صنعت در نظر گرفته شده اند و نتيجه گيري نهايي در سطح صنعت بوده است .

ادعای کسر مالیات

یکی از راه هایی که کسب و کار شما را با روش های حسابداری انتخاب شده تحت تاثیر قرار می دهد، سال مالیاتی می باشد که در آن اقلام درآمد و هزینه های خاص محسوب می شوند. به عنوان مثال، در صورت استفاده از روش نقدی، اگر شما متحمل هزینه در یک سال مالیاتی شده اید اما آنها را تا سال مالیاتی بعدی پرداخت نکنید، شما قادر به ادعای کسر برای آنها در سالی که متحمل هزینه شده اید نخواهید بود. ولی در صورت استفاده از روش تعهدی، شما قادر به ادعای آن در سال جاری خواهید بود، چرا که تحت این سیستم شما زمانی معاملات را ثبت می کنید که آنها رخ داده باشند، نه زمانی که پول در واقع به دست شما می رسد.